|
|
|
|
|
Επιστ/κή ον/σία:
|
Crocus pallasii Goldb. 1817
|
|
Συνώνυμα:
|
Crocus sativus subsp. pallasii (Maw) K.Richt.
|
|
Οικογένεια:
|
IRIDACEAE
|
|
Κοινή ον/σία:
|
Κρόκος του Πάλλας
|
|
Ετυμολογία:
|
pallasi = αφιερωμένος στον Γερμανό βοτανικό P. S. Pallas
|
|
Υψόμετρο:
|
400-1050μ
|
|
Ενδιαίτημα
|
Πετρώδεις πλαγιές, Πετρώδεις θαμνότοποι, Ξέφωτα Δασών, Κορφές
|
|
Ενδημικό
|
Όχι
|
|
Προστασία::
|
|
|
Κατάσταση:
|
Χαμηλού Κινδύνου - LC
|
|
Γεωγραφική εξάπλωση:
|
Βόρεια Ανατολική Ελλάδα, Βόρεια Κεντρική Ελλάδα, Ανατολική Κεντρική Ελλάδα, Στερεά Ελλάδα, Ανατολικό Αιγαίο, Βόρειο Αιγαίο, Κως, Λέσβος, Λήμνος, Όλυμπος, Όσσα , Ροδόπη, Σαμοθράκη, Σάμος , Υμηττός , Φαλακρό, Χίος
|
Έχει ευρεία διασπορά, από τα Βαλκάνια και την Τουρκία μέχρι την Ιορδανία και το Ιράν. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί σε Λέσβο, Χίο, και Σάμο. Τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στον νόμο Δράμας και σε Όλυμπο-Όσσα από τον Θ. Καραμπλιάνη (2010) και στον Υμηττό (Ν. Νικητίδης, 2007).
Βιότοπος: ανοιχτές πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές λόφων, αραιοί θαμνότοποι, σε υψόμετρα 50–2.500 μ. Έχει μοβ περιάνθιο με σκούρες νευρώσεις. Στίγματα στύλου κόκκινα, ακέραια, κοντά. Ανθήρες κίτρινοι στο ίδιο μήκος με τα στίγματα. Άνθιση: Οκτώβριος – Νοέμβριος.
|